CSS Menu Expand Css3Menu.com

کیمیا

دغدغه‌هایی از جنس دین، فرهنگ، ادبیات و شاید هم کمی علم




کیمیا

دغدغه‌هایی از جنس دین، فرهنگ، ادبیات و شاید هم کمی علم

منوها بازشونده هستند، کلیک کنید!
کیمیا

سلام
اگر دنبال چیز خاصی آمده‌اید، از قسمت موضوعات استفاده کنید؛ ضمنا از منوی آبشاری هم غافل نشوید.
اگر نظر نمی‌دهید -که احتمالش زیاد است- لطف کنید با رای‌دادن به مطلبی که خوانده‌اید، اثری از این که اینجا بودید، برایم بگذارید؛ آدم است دیگر، دلش خوش است به رفت و آمد.
فعلا همین
یاعلی

بخش‌های ویژه
می‌خواهم کمک کنم
به کیمیا چه امتیازی می‌دهید؟
طبقه بندی موضوعی
ترجمه‌ی کیمیا به دیگر زبان‌ها
لوگوها
امکانات
filesell

آفتی در دنیای شاعری آفتی در دنیای شاعری

پنجشنبه, ۱۸ بهمن ۱۳۹۷، ۱۲:۴۰ ق.ظ

سلام

خیلی سال پیش بود، خیلی بچه‌تر از حالا بودم. تقریبا ماهی یکی‌دو بار، پیش می‌آمد که با آقای علی‌اکبر لطیفیان باشیم، در جلسه‌ی روضه، منزل ایشان یا منزل ما. می‌نشستیم و حرف می‌زدیم، از روضه و شعر و شاعری و...

من چند سالی بود که شعر می‌خواندم از شاعران مختلف، مثل حافظ و سعدی و... همچنین اشعار آیینی که آن وقت‌ها شاعرش کمتر مشخص بود؛ دست‌نویس و کپی‌شده، دست به دست می‌شد و چون امضاء نداشت، همان به اصطلاح حلقه‌ی اولِ نزدیک به شاعر می‌دانستند که صاحب اثر کیست، اما وقتی شعر می‌چرخید، دیگر نام شاعر مغفول واقع می‌شد.

آقای لطیفیان آن سال‌ها وقتی می‌خواست -به قول امروزی‌ها- خصوصیات شاعر آیینی طراز را بگوید، می‌گفت: شاعر باید چنین باشد و چنان، از جمله: شاعر باید حریت خود را حفظ کند؛ از بین شاهد مثال‌هایش هم یکی از همه پررنگ‌تر بود و او هم جناب آقای حجة الاسلام سیدرضا جعفری بود. می‌گفت: ایشان خصوصیتی دارد که این‌گونه نیست که مثلا برای کسی، مداحی شعر بگوید؛ شعرش را می‌گوید، دیگر کار ندارد به این‌که این شعر را مثلا اول فلان مداح می‌خواند یا رفیقش یا هر کس دیگر. هر کسی بپرسد که «حاج آقا! جدیدن شعر چی کار کردین؟» صادقانه می‌گوید: «این...» و می‌خواند. بعدها که با آقای جعفری بیشتر آشنا شدم، متوجه شدم خصوصیتی که آقای لطیفیان گفته بود را به کمال داراست.

آن وقت‌ها منظور آقای لطیفیان را زیاد متوجه نشدم؛ چه اینکه آن‌چه از دنیای شاعری در ذهنم بود، همین بود که: شاعری شعرش را بعد از جوشش یا کوششی می‌گوید و باقی را واگذار می‌کند به خدا، همان‌طور که لابد در مرحله‌ی سرایش همین کار را می‌کند. اما بزرگ‌تر که شدم از آن‌جا که امیر کلام علی علیه‌السلام فرمود: «لِکُلِّ شَیْءٍ آفَةٌ»(۱) متوجه شدم که حق با آقای لطیفیان بوده و این آفت در بین شعرای آیینی کم و بیش وجود دارد.

خلاصه که به قول آقای جعفری شعر را باید با لحاظ مقام حضرات آل‌الله سرود و نه چیز دیگر؛ البته عرض کردم که این قضیه برمی‌گردد به سال‌های دور؛ بعید می‌دانم این آفت در بین شاعران، خاصه شعرای آیینی دیگر وجود داشته باشد -ان‌شاءالله- به مدد حضرت شعر و شاعر و مشعور.

والسلام

 

پی‌نوشت:

۱- کنز العمّال، ۴۴۲۲۶

۲- آن‌چه عرض شد یکی از مصادیق حریت شاعر است؛ و می‌توان باز هم در این‌باره گفت که به قد سواد حقیر نمی‌رسد. البته این خصوصیت کمی نیست. چه اینکه گمان نمی‌کنم شعری که با حریت سروده نشود، پیشرفتی داشته باشد یا مانا باشد.

  • چاپ این صفحه
  • موافقین ۱ مخالفین ۰
  • ۹۷/۱۱/۱۸
  • ناصر دوستعلی

آفات دنیای شاعری

جوشش

دست‌نوشته

روایات امام علی علیه‌السلام

روزنوشت

سیدرضا جعفری

شعر

شعر آیینی

علی‌اکبر لطیفیان

کنز العمال

کوشش

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
مهم! با توجه به اینکه امکان پاسخ به نظرات خصوصی وجود ندارد لذا در صورت تمایل برای دریافت پاسخ، نظر خود را به صورت خصوصی ارسال نفرمایید. با تشکر!
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی


هدایت به بالای صفحه